Marzec 28, 2018

Masaż klasyczny

Masaż klasyczny działa na wiele sposobów: pobudza krążenie, rozluźnia, łagodzi ból. Oddziałuje na tkankę skórną, mięśniową, stawy i aparat więzadłowy, układ nerwowy, krwionośny i chłonny. Stosuje się go m. in. przed aktywnością fizyczną, aby rozgrzać mięśnie i przygotować je do zwiększonego wysiłku. Masaż klasyczny stosuje się także przy nerwicach, stanach lękowych i depresji. Pozytywnie oddziałuje na psychikę i stan fizyczny osób przemęczonych.

Techniki wykorzystywane w masażu klasycznym to głaskanie, rozcieranie, ugniatanie, oklepywanie i wibracja.

Do korzystnych efektów masażu klasycznego zalicza się

  • normalizacja napięcia przeciążonych lub chronicznie napiętych mięśni,
  • przyspieszeniu regeneracji mięśni i stawów po intensywnym treningu (ułatwia usuwanie kwasu mlekowego),
  • usunięcie nadwrażliwości czuciowej i bólu spowodowanego stresem (trigger points),
  • zmniejszenie lub całkowite usunięcie bólu wywołanego dysproporcją w napięciu grup mięśniowych,
  • usunięcie bólu w obrębie głowy i karku spowodowanego nadmiernym napięciem mięśni przykręgosłupowych,
  • rozluźnienie i zwiększenie elastyczności aparatu więzadłowego,
  • przyspieszeniu metabolizmu komórkowego, łatwiejsze rozprowadzenie substancji odżywczych po organizmie,
  • poprawa naturalnych procesów oczyszczających komórek z toksyn,
  • poprawa samopoczucia przez zwiększenie wydzielania endorfin,
  • poprawa wyglądu skóry i ułatwienie skórze oddychania poprzez usuwanie złuszczonego naskórka i wydzieliny gruczołów oraz przyspieszenie przepływu krwi i limfy,
  • łatwiejsze rozprowadzenie substancji odżywczych po organizmie.

Wskazania do wykonania masażu klasycznego

  • w chorobach skóry: zaburzenia odżywcze skóry, odmrożenia, choroby naczyń krwionośnych i limfatycznych, blizny pooperacyjne,
  • w chorobach układu mięśniowego: w przypadku wystąpienia zaników mięśniowych (porażenia i niedowłady), w stanach pourazowych mięśni,
  • w chorobach układu nerwowego: przewlekłe zapalenia nerwów, nerwobóle, zapalenia splotów nerwowych, stany po urazach ośrodkowego układu nerwowego,
  • w chorobach narządu ruchu: stany pourazowe, przeciążenia, stany pooperacyjne, po zdjęciu opatrunku gipsowego, stany po przewlekłym zapaleniu mięśni, stawów, więzadeł i torebek ścięgnistych,
  • w chorobach reumatycznych.